Epidemia Samobojstw

Opowiadanie kryminalne warszawskiego Sherlocka Holmesa"e; z pierwszej polowy XX wieku, podane z pierwszej reki. Daniel Bachrach, aspirant Urzedu Sledczego w Warszawie, wspomina sprawe kryminalna, ktora prowadzil. Lata 20. w Warszawie to rozkwit kabaretow i wielkie rauty urzadzane dla nowobogackiej klienteli. Tajne kasyna i domy schadzek powstawaly jeden po drugim, a policja miala pelne rece roboty, by skrupulatnie zamykac nielegalne biznesy. Na tle walk z niebieskimi ptakami, pojawila sie seria tragicznych wydarzen. W krotkim czasie trzy kobiety popelnily samobojstwo. Wszystkie pochodzily z wyzszych sfer, wiodly cnotliwe i dostatnie zycie u boku mezow. Wydawaloby sie, ze nie mialy zadnego powodu, by odebrac sobie zycie. Gdy niemal na oczach sledczego Bachracha ginie kolejna kobieta, ten postanawia blizej przyjrzec sie sprawie. Czyzby wszystkie samobojstwa laczyl wspolny motyw?Jezyk, postacie i poglady zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlaja pogladow ani opinii wydawcy. Utwor ma charakter publikacji historycznej, ukazujacej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasow, z ktorych pochodzi.Daniel Bachrach - aspirant Policji Panstwowej, Naczelnik Urzedu Sledczego w Nowogrodku, detektyw londynskiej City Police, autor. W latach 20. XX wieku kierowal tzw. brygada falszerska w warszawskim Urzedzie Sledczym. Byl podwladnym komisarza Ludwika Mariana Kurnatowskiego, ktory, podobnie jak Bachrach, wydal swoje wspomnienia z pracy w formie opowiadan. Bachrach nazywany byl warszawskim Sherlockiem Holmesem. Jego kryminalne opowiesci drukowane byly pierwotnie w prasie w latach 1931-35.