Poza spiskiem

W ciągu dziejów wielokrotnie zwracano uwagę, że przeciętny obywatel w większości krajów ma niewiele czasu, a czasem nie ma go wcale, by myśleć o czymś innym niż zarabianie na życie, wychowywanie rodziny i utrzymywanie pracy, która pozwala mu realizować te cele. Pozostawia to niewiele czasu, a czasem go wcale, na zajmowanie się polityką, sprawami gospodarczymi czy innymi istotnymi kwestiami, takimi jak wojna i pokój, które mają wpływ na ich życie i losy narodu.

Rządy o tym wiedzą. Wydaje się, że wiedzą o tym również wysoce zorganizowane grupy działające za plecami wielu różnych organizacji przykrywkowych, które zawsze mają przewagę nad obywatelami. To, czego przeciętny człowiek nie wie - i prawdopodobnie nigdy się nie dowie - to fakt, że wszystkie wielkie wydarzenia historyczne są planowane w tajemnicy przez ludzi w całkowitej prywatności. Dr Gerard Encausse w swojej pracy Mysteria z 14 kwietnia 1914 r. ujął to w następujący sposób:

Równolegle z międzynarodową polityką każdego państwa istnieją pewne tajemnicze organizacje. Ludzie, którzy biorą udział w tych naradach, nie są zawodowymi politykami ani elegancko ubranymi ambasadorami, ale pewnymi nieznanymi osobami, wielkimi finansistami, którzy przewyższają próżnych, efemerycznych polityków, którzy wyobrażają sobie, że rządzą światem.

Taką grupą byli członkowie angielskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, których przodkowie wywodzili się od katarów, bogomilów i albigensów, którzy pochodzili z manichejskiego Babilonu i którzy stali się władcami nie tylko Anglii, ale całego świata. Z doświadczeń całej znanej historii wynika, że jednym ze wspólnych mianowników jest ludzka chęć sprawowania kontroli. Niezależnie od tego, jaką strukturę społeczną się bada, zawsze istnieje grupa pewnych osób, dla których potrzeba kontroli jest nadrzędna i które tworzą tajne stowarzyszenia. Każdy, kto próbuje ujawnić te stowarzyszenia, naraża się na niebezpieczeństwo.