Przeorganizowanie i ponowne rozmieszczenie stanowisk pracy

Głównym celem tej książki jest zmierzenie i zweryfikowanie skuteczności bardzo tradycyjnych strategii przeprojektowania stanowisk pracy - takich jak wzbogacenie, rozszerzenie i rotacja - jako czynników ponownego zaangażowania w środowiskach redukcji lub opóźnień w kontekście ogólnego kryzysu finansowego. Te strategie restrukturyzacji organizacyjnej były zwykle związane z potrzebą tzw. zdecentralizowanych struktur. Jednak w kontekście spowolnienia gospodarczego dążenie do elastyczności nie będzie już ich głównym celem. Co więcej, te procesy przeprojektowania miały wyraźny szczególny wpływ na kariery menedżerów średniego szczebla, którzy zostali zredukowani lub opóźnieni. W związku z tym i w wyniku braku pionowych możliwości kariery, menedżerowie średniego szczebla, którzy przeżyli, są zazwyczaj mniej zadowoleni i zaangażowani, cierpiąc na to, co jest już znane jako „syndrom ocalałego". Wcześniejsze badania miały na celu analizę reakcji ocalałych, a nie ocenę skuteczności strategii radzenia sobie z tymi szczególnymi objawami. Jest to kwestia, do której niniejszy artykuł stara się odnieść: Jaka jest rola przeprojektowania pracy i programów mobilności bocznej w odzyskiwaniu zaangażowania ocalałych menedżerów średniego szczebla?